Իրական սպառնալիքը կամ՝ բուն սպառնալիքի կարկառուն անդամը խոսում է ՀՀ անվտանգությանն ուղիղ սպառնալիքի մասին և, «մոռանում» է նշել, որ այդ սպառնալիքը հենց ինքն է և իր ղեկավար մարմինը։ Իսկ Արցախի Հանրապետությունը, բոլոր միջազգային չափանիշներով ձևավորված ու 30 տարի շարունակ անխափան աշխատած նրա պետականության ինստիտուտները մշտապես եղել են այն վահանը, որն ապահովել է ինքը՝ իր և մայր հայրենիքի անվտանգությունը։
Հայաստան-Արցախ-Սփյուռք եռամիասնություն, որը տարիներ շարունակ հենասյունն էր հայկականության, հաղթանակների և հզորության, հետևաբար օգտագործելով այս կարևոր ռեսուրսը իշխանազավթման համար թուրքական շահերի սպասարկուն հնարավորինս շատ պետք է արժեզրկեր և քայքայեր ամենակարևոր և ամենաարժեքավոր այս գաղափարը:
Հրեաները ցեղասպանվե՞լ են… Բա այդ դեպքում հրեական պետությունն այսօր ինչպե՞ս է պաղեստինցիների ցեղասպանությունն իրականացնում, և երեկ ինչպե՞ս էր զինում ցեղասպան Ադրբեջանին՝ Արցախի Հանրապետությունում հայերի ցեղասպանությունն իրականացնելու համար:
Շարունակելով իր հայադավ քաղաքականությունը, Հայաստանի, Արցախի, հայերիս թիվ 1 ներքին թշնամի Նիկոլը Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոյի հետ հեռախոսազրույցում հայտնել է, որ չի մասնակցելու նոյեմբերի 23-ին Մինսկում կայանալիք ՀԱՊԿ նիստին:
Ռուսաստան-Հավաքական Արևմուտք սուր գլոբալ հակամարտությունը, որը վերածվել է արյունահեղ պատերազմի Ուկրաինայում, արդեն բավական ժամանակ է, որ ընդունել է դիրքային պասիվ բնույթ: Կողմերի հաշվարկը հենվում է ռեսուրսների մաշման, մարդկային, նյութական և ռազմա-տեխնիկական կարողությունները սպառման կետին հասցնելու մարտավարության վրա: Կար տարածված մի կանխատեսում, որ Կրեմլը չի դիմանա իրենից բազմակի անգամ ավելի մեծ տնտեսական և ռազմական կարողություններ ունեցող Արևմուտքի մարտահրավերներին և կհեռանա Ուկրաինայից:
Էս ո՞նց եղավ, էս ու՞ր հասանք, էս ի՞նչ օրն ընկանք, բա մեր հայու էթնոգենը, արիականությունը, ազգային դիմագիծը, մեր հազարամյա պատմությունը, մեր միաբանությունը, մեր թասիբն ու նամուսը, բա մեր խիղճն ու ինքնասիրությունը:
Սեպտեմբերի 21-ից սկսած․
1․Արցախի Հանրապետության վարչական մարմինը գտնվում է ֆորս-մաժորի մեջ:
2․Հայության իրավաքաղաքական ներուժը գտնվում է ճգնաժամի մեջ:
3․Արցախահայությունը գտնվում է քաղաքական անտերության մեջ։
Լինում են պատմության շրջադարձային պահեր, երբ տակտիկական լուծումները իրենց հետևանքների հզորությամբ դառնում են ստրատեգիական լուծումների համարժեքներ։
Բայց դա չի բացառում, որ նման հզոր տակտիկական լուծումները ստրատեգիական իմաստով, վերջին հաշվով, սխալ դուրս գան։
Նման հարց է Թուրքիայի BRICS-ին անդամակցելու հարցը, որը Ռուսաստանում ոգևորությամբ ընդունվեց...